Hier zit ik dan, de koning van de staycation, de opperheer van de thuisblijvers, het meesterbrein achter het ontwijken van alle zomerse avonturen. Mijn zomer bestaat niet uit zonovergoten stranden of exotische landschappen. Nee, nee, mijn zomer bestaat uit de eindeloze en fascinerende ontdekking van de vier muren van mijn appartement. Mijn gedurfde keuze om niet op vakantie te gaan blijkt een triomf van wilskracht en vernuft. Helaas, pindakaas, ik ben er weer ingetrapt.
Achteraf bekeken, had ik beter moeten weten. Het idee van vakantie was altijd zo aantrekkelijk, zoals een exotisch fruit dat je nog nooit hebt geproefd. Zeyno en ik hadden de wereld kunnen ontdekken, samen. Maar in plaats daarvan ontdek ik de wereld… via Google Earth. Niets zegt “romantisch” als een virtuele wandeling langs de kust van de Bahama’s, toch? En wie heeft de warmte van de mediterrane zon nodig als je het felle licht van een computerscherm hebt?
En oh, de avonturen die we hebben gemist! Waarom door de jungle trekken, wanneer ik mijn eigen persoonlijke jungle kan ervaren door mijn huishoudelijke taken te negeren en mijn appartement te laten veranderen in een wildernis van ongewassen kleren en onafgewassen vaat? En duiken om het koraalrif te verkennen? Wel, ik heb een fles shampoo in mijn badkuip laten vallen. Dat telt ook, toch?
Laten we ook de culinaire ervaringen niet vergeten. Wie heeft er nood aan het proeven van wereldse delicatessen als ik kan genieten van de verfijnde smaken van instant noodles en magnetronmaaltijden? Mijn smaakpapillen jubelen van vreugde bij de gedachte aan een zomer vol natriumrijk eten. Het is gewoon niet te evenaren.
Maar maak je geen zorgen, ik heb mijn eigen manier om de wereld te zien. Mijn postzegelcollectie is een verbluffende weergave van plaatsen die ik (nog) niet heb bezocht . Het is verbazingwekkend hoeveel je kunt leren door alleen maar te staren naar de miniatuurafbeeldingen van wereldberoemde monumenten en landschappen. Is het niet geweldig?
Dus hier ben ik dan, Onur Ozyigit, de meester van de niet-vakantie. Ja, ik kan dan wel vastzitten in mijn appartement, starend naar mijn computer- en televisiescherm, genietend van mijn instant noodles. Maar weet je wat? Ik heb tenminste mijn gezond verstand nog. Of op zijn minst wat er nog van over is.
Nou, dat is het dan. Misschien is mijn zomer niet gevuld met avontuurlijke escapades en romantische zonsondergangen, maar het is tenminste mijn zomer. En dat, beste vrienden, is de zoete ironie van een vakantie-loze zomer. Helaas, pindakaas! Ik zal moeten leren houden van de staycation.
Dus, vrolijk niet-vakantieseizoen aan mij. Laten we het een zomer maken om te herinneren… of op zijn minst, een zomer om te overleven.
